1937 ஆம் ஆண்டு ஈராக் நாட்டின் டிக்ரிட் அருகே உள்ள அல்-அவ்ஜா கிராமத்தில் பிறந்த சதாம் ஹுசைன், வறுமையும் குடும்பப் பிளவுகளும் சூழ்ந்த கடினமான குழந்தைப் பருவத்தில் வளர்ந்தவர். இளமையில் பாக்தாத் நகரத்திற்கு வந்து, 1957 இல் அரபு தேசியவாதம் மற்றும் சமூகநலக் கோட்பாட்டை முன்னிறுத்திய பாஅத் கட்சியில் இணைந்தார்.
1960 களில் புரட்சியாளர் ஆக அரசியலில் தன்னை நிலைநிறுத்த முயன்ற சதாம், 1968 இல் நடந்த பாஅத் புரட்சிக்குப் பின், ஈராக் அரசின் அதிகார மையமாக உருவெடுத்தார். எண்ணெய் வளங்களை தேசியமயமாக்கி, கல்வி-மருத்துவ வசதிகளை விரிவுபடுத்தி நாட்டை நவீனமாக்கியதுடன், எதிர்ப்புகளை ஒடுக்கக் கடுமையான பாதுகாப்பு அமைப்பையும் உருவாக்கினார்.
அதிகாரத்தை குவித்த சதாம்:
1979 இல் ஜனாதிபதியாக பதவியேற்றவுடன், கட்சிக்குள்ளேயே சுத்திகரிப்பு நடத்தி முழு அதிகாரத்தையும் தன் கையில் குவித்தார். அவரது ஆட்சி காலம் வளர்ச்சியையும், அதே சமயம் அச்சமும் கொடூரத்தையும் கொண்டதாக இருந்தது. 1990 இல் குவைத்தை ஆக்கிரமித்தது, உலகளாவிய கண்டனத்தையும், போர்களையும், பொருளாதார தடைகளையும் ஈராக் மீது கொண்டு வந்தது.
ஐ.நா ஆயுத ஆய்வாளர்களுடன் நடந்த நீண்டகால மோதல்களின் பின்னணியில், 2003 இல் அமெரிக்கா தலைமையிலான கூட்டணி, ஈராக் மீது படையெடுப்பை நடத்தியது. சில மாதங்களில் சதாம் பிடிபட்டு, மனித உரிமை மீறல்கள் தொடர்பாக விசாரணை செய்யப்பட்டார். 1982 இல் நடந்த துஜைல் படுகொலை வழக்கில் குற்றவாளியாக அறிவிக்கப்பட்ட அவர், 2006 டிசம்பர் 30 ந்தேதி அன்று தூக்கிலிடப்பட்டார்.
சதாம் ஹுசைனின் வாழ்க்கை, அதிகாரத்தின் உச்சியிலிருந்து வீழ்ச்சியின் ஆழம் வரை மனித வரலாறு சொல்லும் ஒரு கடுமையான பாடமாகும். அதிகாரம் பொறுப்புடன் பயன்படுத்தப்படாவிட்டால் அது நாடுகளையும் மனிதர்களையும் எவ்வாறு அழிக்க முடியும் என்பதற்கான எச்சரிக்கையாக நிற்கிறது.
